Letterpress – Extremely Loud and Incredibly Close

Tijdens mijn eerste masterjaar aan het Kask (tegenwoordig School of Arts – lekker fancy) ben ik, in het kader van Erasmus Belgica, naar Brussel getrokken. Tot februari was ik een student aan ENSAV La Cambre. Een ervaring die ik mij absoluut niet beklaagd heb. Waarom in godsnaam op Erasmus naar Brussel, vraag je jezelf hoogstwaarschijnlijk af? Wel. Zij hebben daar een aparte opleiding typografie die studenten tracht in te wijden in alle grafische toepassingen waar de letter, het woord en de tekst een prominente rol spelen. Toevallig hetgeen wat mij het meest boeit binnen grafisch ontwerp. Zij hebben ook een enorm grote letterpress-collectie staan, precies iets wat ik onder de knie wou krijgen. Het is pas als je uren minutieus (loden) lettertje per (loden) lettertje gezet hebt, dat je weet wat typografische verfijning is. Het neemt namelijk enorm veel tijd en concentratie in beslag, aangezien alles ondersteboven en achterstevoren geplaatst moet worden. En het zorgt er ook voor dat je begrijpt hoe een ‘lettervorm’ er dient uit te zien en waar de minieme verschillen zitten tussen gelijkaardige vormen – geloof mij, als je honderd keer een ‘n’ uit je letterkast haalt i.p.v de nodige ‘u’, omdat iemand deze verkeerd teruggeplaatst heeft, leer je het verschil wel zien. Letterzetten is ook een zeer dankbare manier om vorm te geven, aangezien de tactiliteit van het ontwerp des te groter is. Je voelt de letters gedrukt staan in het papier. Het is ook gewoon leuk om eens je handen vuil te kunnen maken i.p.v. een hele dag lang naar een computerscherm te staan staren!

De opdracht die we daar dan kregen was om een (stuk) theatertekst te zetten op een zodanige wijze dat het dialoog, tussen meerdere personages, zichtbaar was. Kwestie van altijd een beetje anders te doen koos ik geen theatertekstje, maar een passage uit één van mijn favoriete boeken: Extremely loud and incredibly close. Het dialoog was ook geen typisch dialoog… Ik maakte gebruik van vier verschillende lettertypes die vijf stemmen voorstelden. De neutrale stem, de stem van de oma (van Oskar, het hoofdpersonage) gericht aan de lezer, de stem van de oma gericht aan zichzelf, de stem van de oma gericht aan haar man en tenslotte de stem van de opa. Vier lettertypes, vijf stemmen? Ja, de stem van de oma die niet neutraal is (niet naar de lezer gericht dus) verschilt van kleur. De gedachtestem is namelijk gebroken wit, om te benadrukken dat dit een dialoog met zichzelf betreft. Het is natuurlijk ook een ‘leutigheidje’ op grafisch vlak, om eens wit af te drukken…

—-

During my first year as a master at the Royal Academy of Fine Arts, I was an exchange student. But I didn’t actually go abroad, I went to Brussels to study, from September until February, Typography at ENSAV La Cambre. They have a huge letterpress collector. Letterpress printing was something I was eager to try and wanted to be skilled at. It is a nostalgic art form that has to be known – at least I am convinced of this – by every self-respected typographer. You only truly understand typography and the form of letters when you have worked for hours with your favourite typefaces cast in tiny metal blocks… Believe me, it takes a large amount of time to set a simple phrase. For starters: it has to be set upside down and backwards and secondly quite some letters are misplaced and difficult to recognize (like ‘u’ & ‘n’). But, it’s fun to get your hands dirty instead of staring all day long at your computer screen.

The assignment was to place a (piece) of a theater text in such a way that the dialogue, between multiple characters, was visible. Anyhow, I didn’t follow the rules exactly because I chose a passage from one of my favourite books: Extremely loud and incredibly close. The dialogue wasn’t really a typical dialogue neither… I used four different fonts to imagine five different voices: the neutral voice, the voice of the grandma (of Oskar, the main character) addressed to the reader, the voice of grandma addressed to herself, the voice of the grandma addressed to her husband and finally the voice of the grandfather. Four fonts, five voices? Yes, the voice of the grandmother that wasn’t ‘neutral’ (so, not directed at the reader) was in a different colour. It represented her touches and thus was printed in an off-white, to emphasize the fact that she was having a dialogue with herself. This was also a ‘fun thing’ to print white for a change…

Advertenties
Comments
3 Responses to “Letterpress – Extremely Loud and Incredibly Close”
  1. Stephane schreef:

    Ondersteboven, ja. Maar toch niet achterstevoren?

    • Maravdc schreef:

      Nu ben ik hard aan het nadenken hoe het zit… Links is toch rechts afgedrukt?

      • Stephane schreef:

        Jazeker. Maar ik heb het wel over het zetten zelf: ondersteboven, van links naar rechts. Omdat de letters in spiegelbeeld staan is het handiger ondersteboven te zetten (dus met de kerf naar boven) zodat je het zetsel gewoon van links naar rechts kan lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Blog Stats

    • 14,160 hits
%d bloggers liken dit: