box – apr ’11

De laatste Box van dit academiejaar ligt er. Oef. Het lijkt pas gisteren dat we een pak nieuwe mensen mochten verwelkomen op de redactie. Mensen die stuk voor stuk interessante stukken afleverden en met enthousiasme Boxmagazine vertegenwoordigden. Ikzelf mag ook best tevreden zijn. Dat kreeg ik toch onlangs te horen; “Zeg, wat je doet bij Box, zo’n magazine leiden, toch goed hoor! Voor een vrouw.” Ja. Sommige mensen bezitten de ‘chique’ om van een compliment, in pakweg een honderdste van een seconde, een heuse belediging te maken. Vrouwen kunnen nu eenmaal geen leidinggevende functies op zich nemen zonder het nodige drama. Vrouwen kunnen geen team mensen delegeren en daarbij respect afdwingen. Vrouwen kunnen geen knopen doorhakken en medewerkers, indien nodig, op het matje roepen. Nee, wij kunnen dat allemaal niet omdat we overemotioneel zijn en onze ambitie stopt de dag dat de biologische klok het overneemt. Naar het schijnt.
Soit, voor een vrouw doe ik het dus goed. Wil dit dan zeggen dat ik, indien ik tussen de benen een eigen klokkenspel hangen had, het niet zo goed doe? Of heeft de persoon in kwestie – volledige anonimiteit wordt bewaard om represailles van overemotionele, momenteel carrièredames maar moeder-kloeken in spé te vermijden – gewoon geen al te hoge dunk van zijn vrouwelijke medemens, waardoor hij net het compliment van het jaar uitgedeeld heeft… aan mij. En moet ik daar dan blij of net kwaad om zijn?
Soms wil ik toch wel stiekem een man zijn. Eens niet alles wat gezegd wordt gaan overanalyseren. Ferm grijnzen als ik een boer of scheet laat i.p.v hopen dat die knalrode kop toch niet zo opvalt. Als ik moet plassen gewoon een schoon hoekje zoeken om de lading te lossen. Genoeg hebben aan vijf T-shirts, enkele pulls, een drietal broeken en één paar schoenen in de kast. Bij hoog oplopende ruzie en irritatie er een eind aan maken door gewoon op z’n bakkes te slaan. Of simpelweg een banaan eten, zonder aangestaard te worden. Het zou dan ook wel handig zijn plots niet meer achtergesteld te zijn of worden op gebied van seksualiteit, politieke of arbeidsmogelijkheden (ik denk aan opleiding, werk en loon). “Hop, daar gaan we weer”, hoor ik al menig mannelijke lezer denken. Welja, het kan niet genoeg gezegd of aangekaart worden. En dan heb ik nog het geluk te leven in land dat, door specialisten, als vrouwvriendelijk gecategoriseerd wordt. In een tijdsperiode waarin we ook al minder te klagen hebben, minder.
Vrouwenhaat, of iets minder rauw gesteld, vrouwendiscriminatie gaat al mee sinds mensenheugenis. Eva was de slinkse tang die Adam van de appel deed eten. Helena was de wulpse sloerie die de Trojaanse oorlog ontstak. Cleopatra was de machtsgeile troela die Caesar gebruikte om haar greep op de troon te verstevigen en het nationale symbool van Frankrijk was een ordinaire travestiet. Heel grappig allemaal, toch? Helaas vergaat het lachen je al snel als je leest dat 66% van alle analfabeten ter wereld vrouwen zijn. Als er jaarlijks ongeveer 100 miljoen meisjes genitaal worden verminkt. Als er zelfs hier, in ons vrouwvriendelijk land, slechts 7,5% vrouwelijke burgemeesters zijn. Als één op vijf vrouwen tijdens haar leven slachtoffer wordt van partnermishandeling.
Dan denk ik dat ik meer dan reden heb om dit academiejaar af te sluiten met een ietwat feministisch voorwoord in een studentenmagazine, dat toch goed geleid wordt. Door een vrouw.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Blog Stats

    • 14,160 hits
%d bloggers liken dit: