box – maart ’10

To Facebook or not to Facebook?

We kunnen er niet omheen. Het fenomeen Facebook is buiten proportie aan het groeien. De vraag is echter of we het wel nog een fenomeen kunnen noemen en het niet eerder de status van begrip heeft bereikt? Anno 2010 telt Facebook al meer dan 400 miljoen (!) gebruikers. Voor de ‘wereldwijdewebvreemden’ onder jullie: Facebook is een sociale netwerksite waar je een profiel kan aanmaken, foto’s kan uploaden, spelletjes kan spelen, kan chatten en mensen kan accepteren als ‘vrienden’ zodat zij je doen en laten kunnen volgen. Of is het woord opvolgen hier beter op zijn plaats? Men vergeet al snel dat alles wat geplaatst wordt op zo’n netwerksite openbaar staat. Je kan tot een bepaald punt je eigen privacy wel garanderen, maar weinig mensen bekijken daadwerkelijk de privacyinstellingen en nog minder passen die ook aan naar eigen believen. Het is leuk als je via Facebook terug in contact kan komen met je sidekick uit de kleuterklas, maar het wordt al minder leuk als mammie en pappie je vriendje willen worden. Vrienden lekker jaloers maken door foto’s te posten van die ene hete zomer in Lloret de Mar, allemaal goed en wel… Maar ik mag er waarschijnlijk wel vanuit gaan dat die foto’s nét niet de typische vakantiekiekjes zijn die we in het familiealbum op de koffietafel terug zullen vinden. Dus toch maar even die instellingen checken lijkt me. Je kan namelijk bepalen van persoon tot persoon wie precies wat ziet en belangrijker… Wie wat niet ziet. Toch is het beter om sowieso wat selectiever om te springen met je persoonlijk beeldenarchief. Uit onderzoek van Microsoft blijkt dat maar liefst 70% van de werkgevers (toekomstige) werknemers online opzoekt. Laat die gênante foto’s, waarop te zien is hoe je je marktwaarde tijdens de schachtenverkoop aanzienlijk de hoogte in stuurde, dus best achterwege. Of het zou moeten zijn dat je een carrière ambieert in de amusementensector, bijvoorbeeld als poolboy in een of andere Japanse spelshow. Dat je niet altijd in de hand hebt welke foto’s er van jou precies verschijnen is een lichtelijk vervelende bijkomstigheid aan Facebook. Gelukkig zijn we tegenwoordig al vertrouwd met de term ‘untaggen’ en beschikken we, door jaren van evolutie, over genoeg communicatieve vaardigheden om die zogenaamde vriend van jou te verzoeken de foto te verwijderen. Let eveneens op wat je schrijft op Facebook. Een berichtje posten op het prikbord van je beste vriendin staat gelijk aan een berichtje publiceren in de dagelijkse gazet van jouw netwerk. Zet je maar eens een uurtje in een spitsuurtrein, dan hoor je vast en zeker wel een gesprek à la “Heb je het al gehoord van Sarah en Kevin? Ja, ik heb het gelezen op Facebook.” Tenslotte, laat nooit of te nimmer berichtgeving achter over verboden praktijken! Je herinnert je vast wel het verhaal, uitgebreid verschenen in de pers, over twee studenten die een 0 kregen voor hun examen, nadat een Facebookconversatie gold als bewijs van hun fraude. Over pers en Facebook gesproken… Blijkbaar is Facebook uitgegroeid tot een onuitputbare bron voor smakelijke faits divers. Elke dag kan je wel in een gazet een artikeltje lezen over Facebook. Zelfs Het journaal opende in volle “Slimste mens”-gekte met een item over de haatcampagne tegen Linda De Win door Facebookgroeperingen. Ik vraag mij af of de twintiger Mark Zuckerberg ooit had durven dromen dan zijn spruit, die de intentie ‘iedereen met elkaar te verbinden’ moest ondersteunen, zich na zes jaar zonder enige moeite ingekapseld zou hebben in onze dagelijkse beslommeringen? De ‘tegenstanders’ van Facebook, jawel zo zijn er ook, kunnen een resem argumenten geven waarom zij hardnekkig tegen de stroom in blijven zwemmen en pertinent weigeren lid te worden van de superman onder de sociale media. Zij hebben hun recht en hun redenen. Alleen is internet niet meer dat onbetrouwbaar forum vol louche mensen waar men ons vroeger zo voor waarschuwde. De eerlijkheid van Facebook heeft daar grotendeels voor gezorgd. Je online identiteit is je offline identiteit, maar dan sociaal gezien zo veel ruimer. En als je het allemaal beu bent, dan pleeg je toch gewoon even online zelfmoord.

To Facebook or not to Facebook, that is the question.

Advertenties
Comments
One Response to “box – maart ’10”
  1. Hermine Virginie Van Dijck schreef:

    Zo goed geschreven zeg !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Blog Stats

    • 14,154 hits
%d bloggers liken dit: