Box – Mei ’08

Censuur is weer hip?

Onlangs las ik in mijn favoriet weekblad een artikel over de afgelopen censuurincidenten. Voor diegene die niet weten waarvoor het gaat; het weren van de Feminatheek van Louis Paul Boon in Antwerpen, het verbieden van zowel  de voorstelling ‘Mijn leven met Leterme’ als de film ‘Ex-Drummer’ in Temse en ten slotte, het overplakken van tepels, op oude blootfoto’s uit een tentoonstelling, met zwarte tape in Borgloon. Telkens weer waren het lokale politici die de ‘acties’ op startten. De link is ook snel gelegd, na 8 jaar van paars regeren, waar een aantal verdraagzame wetten werden ingevoerd (denk maar aan het homohuwelijk en euthanasie), komt een tegenreactie op gang in de vorm van, het eerder, conservatieve denken. De onderliggende stelling doorheen het artikel is dan ook dat onze vrijheid van meningsuiting steeds meer in het gedrang komt. En wat kunnen we eraan, volgens datzelfde artikel, doen? Provoceren. Laat dit nu iets zijn wat wij, studenten, goed kunnen of eerlijkheidshalve, misschien beter mee weg kunnen komen omdat er van de jonge generatie wel altijd een soort van rebellie wordt verwacht. Al zullen de meningen over dit onderwerp sterk verschillen. Deze vorm van ‘censurisatie’ is misschien wel het logische gevolg van onze heersende maatschappij waar er, toch wel, een overaanbod aan bloot aanwezig is. In een x-aantal muziekclips draven geregeld, zo goed als naakte, stoeipoezen op en ook internet is een medium die bijdraagt tot de, steeds makkelijkere, blootstelling van naakte dames en heren (heb j’em?). Het bezien hiervan als een probleem leidt dan sowieso tot censuur en een vorm van conservatisme. Dus simpelweg; hebben we nood aan censuur? Ja… Nee… Misschien… In ieder geval moeten we ons ook de bijkomende vraag stellen; wie trekt dan de grens en vooral waar ligt die grens? Is het uiteindelijk niet gewoon: naakt is naakt? Of nog: naakt is maar naakt. Waarom wordt er zo’n aanstoot genomen aan iets dat volstrekt en misschien wel het meest natuurlijke is, dat er is. Denk nu niet dat ik hier als een soort voorvechtster van nudisme sta. Mijn enige punt is, waar zit het verschil tussen ‘kunstig’ naakt bv. vanuit een tentoonstelling en het populaire, gecommercialiseerde naakt? Het is gemakkelijker een tentoonstelling te censureren dan de ‘naaktcultus grand masse’ aan te pakken waar een miljarden business achter zit. We weten allemaal wel dat seks verkoopt. Niet toevallig worden de meeste (luxe) producten aangeprezen door enkele van de meest aantrekkelijke mensen hier op aarde (of tenminste, mensen die binnen onze normen van perfectie vallen). Macht en geld zijn misschien wel de enige dingen die boven het ethische staan. Dus of we nu voor of tegen zijn, voor beide partijen geldt de échte vraag: zijn wij wel zo vrij als we denken OF als ze ons willen doen geloven? Dit, mijne beste medestudenten, is het enige waar we moeten over denken en waar we ons over moeten uitspreken.

De rest is enkel ‘voorspel’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Blog Stats

    • 14,154 hits
%d bloggers liken dit: