box – feb ’09

Na acht… Komt negen.

De eerste maanden van het nieuwe jaar zijn alweer voorbij en een terugblik op 2008 is feitelijk de moeite niet waard. We kunnen het simpelweg omschrijven als ‘een rampenjaar’. Hoewel het eigenlijk elk jaar opnieuw een stukje in een depressie wegglijden is wanneer we gedwee, tijdens de feestdagen, naar het jaaroverzicht kijken. ‘Het ligt achter ons. We moeten vooruit kijken’ zeggen de meeste mensen dan. Ze nemen een hervonden pakketje hoop mee naar het nieuwe jaar, samen met de gedachte dat het alleen maar beter kan. Pessimisme is geen woord die past binnen mijn personaliteitsbeschrijving, maar voorzichtigheid en geen al te hoge verwachtingen koesteren zijn zeker op hun plaats. Het laatste over de bankencrisis is nog lang niet de revue gepasseerd. In tegendeel, ‘Fortis’ wordt haast een cultwoord op zich. Onze regering staat nog steeds te wankelen op drie en halve poot, zelfs onder de supervisie van een ET-look-a-like. Dendermonde kende een zeer tragische start en dan heb ik de wereldproblematiek nog niet eens aangehaald. Klinkt het u bekend: Gaza? Onze planeet aarde heeft niet voor niets het synoniem ‘aardkloot’, denk ik dan. Van ironie gesproken… Eigenlijk zouden we het nieuwe jaar telkens moeten starten met een gezonde portie ironie, sarcasme en relativering. Het is in ieder geval precies dat wat ik figuren als Dhr. Koekelberg en Dr. Hoeibergs toewens. Ze kunnen ook altijd een voorbeeld nemen aan Ignace Crombé, die warempel het toonbeeld van professionalisme is. Geeft toe, zijn clowneske vertoning op nationaal niveau als ultieme marketingstrategie voor zijn evenementenbureau, dat is toch subliem? Kunnen we ons ook iets positief voor de geest halen wat betreft 2008?  Yes, we can!  Nu al verkozen tot slagzin van de eeuw. De eerste zwarte president van het, naar het schijnt, machtigste land ter wereld is verkozen. Wie had dat twee jaar geleden durven denken, dat het land van de heilige McDonald, eindelijk het licht zou zien? Enfin, ook hier niet te vroeg victorie kraaien want ons Barackske zal nog veel potjes mogen breken. Wat was dan  de wijze les van 2008? Ik kan alleen maar concluderen dat wij mensen, van nature, ware ramptoeristen zijn. Of heb je net niet de zoveelste terugblik, met een hier en daar een gniffel en een traantje, doorgelezen? Nu nog een mooie afsluiter, geheel op een clichématige wijze en ons jaar is weer geslaagd. 2008 heeft ons, niet ten minste, bewezen dat ware liefde bestaat! Ergens halfweg, in de ‘zwoele’ zomermaanden kwam mij het heugelijke nieuws ten gehore dat Gringo ‘talk to the hand’ en Ciska, beide ‘Temptation Islanders op pensioen’, in het huwelijksbootje gestapt.

Ja, het was onze lichtbaken doorheen het muisgrijze jaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Blog Stats

    • 14,175 hits
%d bloggers liken dit: